Τι έγινε στη Κύπρο ακριβώς όταν επιβλήθηκαν τα capital controls;

Αυτές τις μέρες και μετά τις πρόσφατες εξελίξεις ακούμε διάφορα σχετικά με ελεγχους κεφαλαίων για την προστασία του τραπεζικού συστήματος. Η ορολογία που χρησιμοποιείται κατά κόρον είναι “capital controls”

Τι είχε συμβεί όμως στην Κύπρο, όταν επιβλήθηκαν τα περίφημα capital controls;

1. O νόμος προέβλεπε τη δυνατότητα ημερήσιων αναλήψεων έως και 300 ευρώ ημερησίως ανά άτομο (μαζί με τις κινήσεις πιστωτικών και χρεωστικών καρτών), συνολικά από όλες τις τράπεζες της χώρας. Επειδή όμως δεν υπήρχε η δυνατότητα ελέγχου, αρκετοί Κύπριοι μπορούσαν να αναλαμβάνουν έως 300 ευρώ ημερησίως από κάθε τράπεζα που είχαν καταθετικό λογαριασμό.
2. Oι ταξιδιώτες στο εξωτερικό μπορούσαν να εξάγουν έως 2.000 ευρώ σε μετρητά, ενώ στο εξωτερικό μπορούσαν να «σηκώνουν» από τα συνεργαζόμενα ATM έως 300 ευρώ ημερησίως.
3. Σε φοιτητές του εξωτερικού επιτρεπόταν να αποσταλούν (φυσικά κατόπιν ελέγχου) περιορισμένα ποσά για διατροφή, δίδακτρα και λοιπά έξοδα.
4. Προκειμένου οι κυπριακές επιχειρήσεις να εισάγουν προϊόντα από το εξωτερικό, ή γενικότερα να καταβάλουν ποσά εκτός Κύπρου, θα έπρεπε να… πάρουν άδεια εξαγωγής συναλλάγματος από την Κεντρική Τράπεζα Κύπρου και αφού προηγουμένως είχαν καταθέσει μια σειρά δικαιολογητικών εγγράφων. Συχνά, λόγω φόρτου εργασίας, οι άδειες αυτές καθυστερούσαν σημαντικά.
5. Οι Κύπριοι δεν μπορούσαν να ανοίξουν καινούριους λογαριασμούς σε άλλες τράπεζες, με τις οποίες μέχρι τότε δεν συνεργάζονταν.
6. Δικαιολογητικά απαιτούνταν και για… συναλλαγές εσωτερικού, αν αυτές γίνονταν μέσω της μεταφοράς ποσών από τραπεζικό λογαριασμό σε τραπεζικό λογαριασμό εντός Κύπρου! Για παράδειγμα, όποιος ήθελε να αγοράσει αυτοκίνητο, θα έπρεπε πρώτα να έρθει σε συμφωνία με τον έμπορο, να καταθέσει τη συμφωνία στην τράπεζα και μετά να του δοθεί η δυνατότητα μεταφοράς υπολοίπου από το λογαριασμό του στο λογαριασμό του πωλητή.
7. Καμιά εξαγωγή συναλλάγματος δεν επιτρεπόταν για επενδυτικούς σκοπούς.
8. Οι επιταγές γίνονταν δεκτές μόνο για καταθέσεις στο όνομα του δικαιούχου, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέσο χρηματοδότησης στο εμπόριο και στις συναλλαγές γενικότερα.
9.  Οι προθεσμιακές καταθέσεις που έληγαν μέσα στον επόμενο μήνα είχαν πάρει παράταση για τουλάχιστον ένα μήνα και στη συνέχεια μόνο ένα ποσοστό αυτών μπορούσε να μεταφερθεί σε λογαριασμό όψεως.