Καλά, ας τα πούμε απλά. Δεν θα σου πω «μην αγχώνεσαι» γιατί θα αγχωθείς παραπάνω. Θα σου πω καλύτερα: ό,τι έγινε, έγινε. Η ύλη είναι μπροστά σου, τα θέματα θα πέσουν, εσύ θα κάτσεις να γράψεις. Τίποτα παραπάνω.
Μία βδομάδα πριν: μην πιέζεις. Η καινούργια ύλη δεν κολλάει πια. Μία-δύο παλιές ασκήσεις, νοητικοί χάρτες, και σταματάς. Το μυαλό χρειάζεται καθαρό αέρα.
Το βράδυ: φαγητό ελαφρύ (γιαούρτι, μέλι, τοστ). Ετοιμάζεις σακίδιο: ταυτότητα, τρία στυλό που γράφουν, νερό. Δεν διαβάζεις μετά τις 9:30. Αν δεν κοιμηθείς αμέσως, δεν πειράζει – ξεκουράζεσαι ξαπλωμένος/η.
Το πρωί: φεύγεις νωρίτερα (κίνηση, απεργία, όλα γίνονται). Μπαίνεις στην αίθουσα, αγνόησε φήμες για «SOS θέματα» – σχεδόν πάντα είναι σκουπίδια.
Μέσα στο γραπτό, με τη σειρά:
- Διάβασε όλα τα θέματα πρώτα (10 λεπτά). Διάλεξε από ποιο ξεκινάς – συνήθως αυτό που σου βγαζει πιο φυσικά.
- Αφού απαντήσεις σε μια άσκηση, ξαναδιάβασε την εκφώνηση. Θα γλιτώσεις απίστευτα λάθη.
- Η ερώτηση που σου φαίνεται «πανεύκολη» θέλει δεύτερη σκέψη. Συχνά κρύβει παγίδα.
- Κόλλησες; Προχώρα. Γύρνα στο τέλος με ήρεμο κεφάλι.
- Γράψε ό,τι θυμάσαι, ακόμα κι αν δεν είσαι 100% σίγουρος. Μια λέξη-κλειδί μπορεί να δώσει μισή μονάδα.
- Το πρόχειρο είναι εκεί για σένα. Το χρησιμοποιείς χωρίς άγχος.
Αν τελειώσεις νωρίς: κάτσε. Μην βιαστείς να φύγεις. Ξαναδιάβασε όλο το γραπτό σιγά-σιγά. Ορθογραφικά, πρόσημα, ξεχασμένες λέξεις. Ο χρόνος είναι φίλος σου.
Δεν είναι μανιφέστο. Είναι μια διαδικασία που τελειώνει. Εσύ έχεις κάνει το δύσκολο κομμάτι ήδη – μήνες τώρα. Πήγαινε να γράψεις όπως ξέρεις, χωρίς να προσπαθείς να γίνεις υπερήρωας. Αρκεί να είσαι εκεί, ήρεμα, και να γράψεις όσα έμαθες.
