Η περίπτωση του Μάκη και του… μικρού κόκκινου αυτοκινήτου του
Μετά την περιπέτεια με τον αστράγαλο και την αλήθεια που του αποκαλύφθηκε, ο Μάκης είχε πάρει το μάθημά του. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε. Την ασφάλεια υγείας την έκλεισε την επόμενη κιόλας μέρα, αλλά η σοφία του δεν επεκτάθηκε σε όλους τους τομείς της ζωής του.
Είχε ένα μικρό, κόκκινο αυτοκίνητο. Ένα Fiat 500, κληρονομιά από τη θεία του, που το λάτρευε. Ήταν σαν μικρό παιχνίδι και ο Μάκης ένιωθε ότι κανένας δεν θα του κάνει ζημιά. Είχε την άποψη ότι η οδήγησή του ήταν άψογη και ότι οι άλλοι οδηγοί στην Αθήνα… απλά δεν τον έβλεπαν.
Όταν ήρθε η ώρα για την ανανέωση της ασφάλειας, ο φίλος του, ο Γιάννης (ο ασφαλιστής), του είπε: “Μάκη, για το αυτοκινητάκι σου, θα σου πρότεινα εκτός από την υποχρεωτική ασφάλιση να βάλουμε και μερικές έξτρα καλύψεις. Όπως η κλοπή και η πυρκαγιά, που κοστίζουν ελάχιστα. Ή ακόμα και η οδική βοήθεια, για να μη με ψάχνεις Σάββατο βράδυ.”
“Κλοπή; Ποιος θα κλέψει το 500άρι της θείας μου; Πυρκαγιά; Κινητήρας πετρελαίου, φίλε! Και οδική βοήθεια; Αστειεύεσαι! Εγώ ξέρω από μηχανικά, είμαι o Μάκης, δεν είμαι κανένας τυχαίος.”Έτσι, ο Μάκης, ψάχνοντας online για την καλύτερη τιμή, βρήκε μία ιστοσελίδα που διαφήμιζε το “ασφαλιστικό τζακ-ποτ“: τη φθηνότερη, βασική ασφάλεια. “Μόνο την υποχρεωτική, παρακαλώ,” είπε στο τηλέφωνο. “Το πολύ, πολύ και την κάλυψη με τα υποχρεωτικά των Φυσικών Καταστροφών για να είμαι εντάξει με τον νόμο.”
Το πάθημα του Σαββατιάτικου πρωινού
Ήταν ένα ηλιόλουστο Σαββατιάτικο πρωινό. Ο Μάκης είχε κανονίσει να πάει για καφέ στη Γλυφάδα. Έξω από την πολυκατοικία του, συνάντησε το Fiat του παρκαρισμένο… στραβά. Πολύ στραβά. Και με την πόρτα του οδηγού… να λείπει. Όχι, δεν έλειπε. Ήταν πάνω στο πεζοδρόμιο, ξεκολλημένη.
Το προηγούμενο βράδυ είχε πέσει πάνω του ένας ντελιβεράς που, όπως αποδείχτηκε, είχε λήξει το δίπλωμά του, είχε χαλασμένο φρένο και δεν είχε ασφάλεια. Μία τυπική περίπτωση για τους Aθηναϊκούς δρόμους. Ο ντελιβεράς εξαφανίστηκε και ο Μάκης έμεινε με το ξεκολλημένο αυτοκίνητο και ένα χαρτάκι που έγραφε: “Συγγνώμη αδερφέ, ήμουν βιαστικός. Σου άφησα και το κουτί με την υπόλοιπη πίτσα. Φάτην όσο είναι ζεστή! “
Ο Μάκης κάλεσε αμέσως την ασφαλιστική εταιρεία που είχε βρει online. Μετά από αναμονή στο τηλεφωνικό κέντρο και πατώντας διάφορα νούμερα στο κινητό του τελικά κάποια φωνή απάντησε. “Καλημέρα σας,” είπε. “Με τρακάρανε και έφυγαν. Εμένα μου κρέμασε η πόρτα του αυτοκινήτου μου. Θα καλυφθεί η επισκευή της, έτσι δεν είναι;” Η υπάλληλος στην άλλη άκρη της γραμμής, με μια ψυχρή, επαγγελματική φωνή, του απάντησε: “Κύριε μου, έχετε μόνο την υποχρεωτική κάλυψη. Η ζημιά στο δικό σας όχημα δεν καλύπτεται. Μπορείτε να κάνετε μήνυση στον κύριο, αλλά πρέπει να τον βρείτε πρώτα με δικά σας μέσα.”
Ο Μάκης πλέον δεν είχε μόνο έναν “στραμπουλιγμένο αστράγαλο”, αλλά και ένα “ακρωτηριασμένο” αυτοκίνητο. Πήρε τον φίλο του τον Γιάννη, μήπως τον βοηθήσει να βρούνε τον υπαίτιο γιατί η εταιρία που είχε επιλέξει δεν περιλάμβανε “Ασφαλιστή” στην τιμή της. Η ζημιά του κόστισε 1.200 ευρώ, όσο δηλαδή η διαφορά της φθηνής ασφάλειας με μία πλήρη για τα επόμενα 5 χρόνια.
Το νέο δίδαγμα: Η σοφία του Ασφαλιστή
Ο Μάκης επισκέφτηκε ξανά τον Γιάννη, τον ασφαλιστή του. “Γιάννη, πώς το ήξερες;” τον ρώτησε. “Δεν το ήξερα, Μάκη,” του απάντησε ο Γιάννης. “Απλά ξέρω ότι η ασφάλιση δεν είναι κάτι που το αγοράζεις για να το χρησιμοποιήσεις. Το αγοράζεις για να μην χρειαστεί ποτέ να το χρησιμοποιήσεις. Και όταν η ζωή σου βγάλει ένα απρόοπτο, να είσαι σίγουρος ότι θα είναι εκεί για σένα. Για αυτό και ο ρόλος του ασφαλιστή είναι καθοριστικός, ώστε να σου προτείνει τη σωστή κάλυψη για τις ανάγκες σου. Δεν είναι ένας απλός πωλητής, είναι ένας σύμβουλος κινδύνου.”
Από εκείνη τη μέρα, ο Μάκης ασφάλισε το αυτοκίνητό του με όλες τις έξτρα καλύψεις, μαζί με τον αστράγαλο του και το… Netflix. Πλέον, ξέρει ότι το να είσαι προετοιμασμένος για το απρόοπτο δεν είναι κάτι για “συνταξιούχους”, αλλά είναι κάτι για έξυπνους ανθρώπους.
