Το έμαθα από μια γάτα: δεν έχει επτά ζωές. Απλά προστατεύει καλά αυτή που έχει.

Θα σου πω για τη Μόνικα. Είναι μια πορτοκαλί γάτα που βρήκα έξω από ένα σούπερ μάρκετ. Αντί για ευγνωμοσύνη, άρχισε να μου μαθαίνει πώς λειτουργεί η ζωή.

Η Μόνικα δεν περιμένει να τη σώσω. Ξέρει ποια πολυθρόνα αντέχει, δεν πλησιάζει τον δρόμο και έχει τα δικά της ασφαλή σημεία. Γουργουρίζει συνέχεια, ακόμα και όταν τη μαλώνω.

Η μεγάλη παρεξήγηση

Λέμε ότι η γάτα έχει επτά ζωές. Λάθος. Η γάτα δεν ρισκάρει, υπολογίζει. Δεν πηδάει αν δεν ξέρει πού θα πατήσει. Η φήμη για τις επτά ζωές είναι ένας μύθος που φτιάξαμε εμείς για να δικαιολογήσουμε τη δική μας απερισκεψία.

Το μάθημα και ο σκύλος μου ο Άρης

Ο Άρης μου έμαθε ότι η αφοσίωση θέλει «πλάτη». Η Μόνικα όμως μου έμαθε κάτι άλλο: ότι η προστασία είναι να βάζεις πλάτη για τον εαυτό σου και να χτίζεις ένα δίχτυ που δεν το βλέπεις, αλλά το νιώθεις.

Η γάτα δεν έχει επτά ζωές. Απλά προστατεύει καλά αυτή που έχει.
Εσύ γουργουρίζεις ή αγχώνεσαι;